Jakie są opcje?
U nas wybór był w zasadzie oczywisty – wiercimy studnię. Ale jakie są inne możliwości?
Podłączenie do sieci wodociągowej – najwygodniejsze… jeśli rura biegnie tuż obok. U nas przyłącze było daleko, a mieszkańcy podpięci do sieci narzekali na problemy z ciśnieniem i przerwy w dostawie.
Dogadanie się z sąsiadem – moim zdaniem najgorszy pomysł. Wspólne ustalenia, uzależnienie od czyjejś infrastruktury i potencjalne konflikty – to proszenie się o kłopoty, szczególnie przy czymś tak kluczowym jak dostęp do wody.
Od czego zacząć?
Pierwszy krok: znaleźć wykonawcę. Przekopaliśmy internet i skontaktowaliśmy się z czterema firmami. Oferty były… skrajnie różne. Mieliśmy:
jedną podejrzanie tanią (ponad dwa razy tańszą niż kolejna),
jedną zbyt drogą, bez uzasadnienia ceny,
i dwie rozsądne.
Wybraliśmy firmę Gejzer-Odwierty, głównie ze względu na konkretność i podejście. Pan Paweł zaproponował spotkanie na działce – i to już był duży plus.
Spotkanie z wykonawcą – same konkrety
Pan Paweł nie tylko zapytał, gdzie planujemy studnię – sam wskazał przykładowe głębokości z innych realizacji w okolicy. Trafił bardzo blisko rzeczywistego wyniku (czego nie można powiedzieć o pozostałych firmach, które podawały dane „na czuja”).
Dowiedzieliśmy się m.in.:
z czego składać się będzie studnia,
jaką pompę głębinową warto zastosować,
dlaczego hydrofor przy samej studni to zły pomysł – bo albo drogi i odporny na warunki zewnętrzne, albo tani i nietrwały.
Po spotkaniu dostaliśmy mail z wyceną, zakresem prac i terminem. Jedyna firma, która wszystko jasno wytłumaczyła: szerokość rury, konieczność obsypki ze żwiru, wzmocnione odcinki na większej głębokości itp.
Udało nam się nawet nieco obniżyć cenę, dzięki czemu całość wyszła 500 zł taniej, a to zawsze coś.
Dzień wiercenia – krok po kroku
Woda do wiercenia
Żeby wywiercić studnię… potrzeba wody. Firma przywiozła mauzery i zorganizowała dostawę od lokalnego OSP – łącznie 6 m³ wody, z możliwością dowozu większej ilości.
Żwir
Rura studzienna miała być obsypana drobniutkim płukanym żwirem, co poprawia przepływ wody do wnętrza studni.
Wiertło i sprzęt
Studnia miała być wąska, ale głęboka – więc nie kopana, a wiercona. Na działce pojawiły się:
wiertnica z wielkim wiertłem (składanym z segmentów),
koparka,
motopompa do przepłukania,
rury, pompa głębinowa, osprzęt.
Samo wiercenie
Nie widziałem początku prac – dojechałem, gdy wiertnica już pracowała. Woda tłoczona do otworu stabilizowała ściany i wypłukiwała urobek. Gdy trafiono na wodę, zaczęło się wyciąganie wiertła – segment po segmencie.
Układanie rur i końcowe prace
Pierwszy odcinek – pełna rura.
Potem cztery segmenty z filtrem.
Reszta – znów rury pełne, wszystko średnicy 125 mm.
Po ułożeniu rur, studnię obsypano żwirem i zmierzono poziom wody – zarówno w spoczynku, jak i przy poborze. Pompa została zawieszona odpowiednio głęboko, by zawsze była zanurzona.
Rura została zabezpieczona czarną obudową, a na górze założony został dekiel z uszczelką i przepustem na kabel zasilający.
Co dalej?
Po zakończeniu odwiertu Pan Paweł zalecił płukanie studni – cyklicznie: 45 minut pracy, 15 minut przerwy. Ponieważ nie mieliśmy jeszcze prądu, wypożyczyliśmy agregat prądotwórczy i spędziliśmy kilka dni na działce, pompując wodę.
Zabraliśmy też trochę wody do domu. Przeprowadziliśmy „test kuchenny” – gotowanie i obserwacja osadu. Woda wyglądała dobrze. Nawet ją wypiliśmy – bez skutków ubocznych 😉 (choć oficjalne badania w sanepidzie oczywiście jeszcze przed nami).
Co robić i jak żyć?
- Zastanów się, czy chcesz studnię – jeśli nie masz sieci lub boisz się problemów z wodociągiem, to rozsądny wybór.
- Zbierz oferty – najlepiej kilka, nie sugeruj się tylko ceną.
- Porozmawiaj z wykonawcami, najlepiej na działce.
- Ustal termin, dograj szczegóły.
- Zorganizuj wodę do wiercenia – np. z OSP lub od sąsiadów.
- Dokładnie przepłucz studnię.
- Używaj jej regularnie – dłuższe przestoje mogą zaszkodzić jakości wody.
Na koniec
Mamy wodę! Jeszcze nie w domu, bo… domu jeszcze nie ma 😊 Ale studnia już czeka – sprawdzona, własna i niezależna. I właśnie o to nam chodziło.
